Warto zobaczyć

Gmina Drawsko to także liczne zabytki wiejskiego budownictwa drewnianego oraz dawna zabudowa historyczna. Najcenniejsze obiekty zostały przeniesione do Muzeum Kultury Ludowej w Osieku.

Typowymi przykładami budownictwa puszczańskiego są: chałupa i stodoła z Marylina, wykonane z bali drewnianych w technice węgłowej, z dachem dwuspadowym krytym trzciną, oraz chałupa z Pęckowa z koń. XVIII w.

Najwięcej obiektów z bali drewnianych wykonanych w technice wieńcowej przetrwało w Marylinie: domy nr 17, 22, 26 oraz zagroda nr 27 (dom, obora, stodoła). Pojedyncze dobrze zachowane wiejskie budynki drewniane o wybitnych walorach etnograficznych spotyka się również we wsiach Kamiennik i Pęckowo.

Znacznie liczniej zachowała się zabudowa wiejska konstrukcji szachulcowej. Najstarsze obiekty pochodzą z pocz. XIX w., często jednak zostały znacznie przebudowane i zdewaloryzowane. Niektóre posiadają wypełnienie fach wykonane z wrzosu lub słomy zmieszanych z gliną najczęściej jednak wypełnienia są ceglane.

Najliczniej zachowały się domy z II poł. XIX w. i na pocz. XX w., typowe dla małych miast i wsi, czasem inspirowane mocno przetworzonymi stylami historycznymi tego okresu. Są to budynki murowane z cegły, nakryte dachem dwuspadowym z dachówką ceramiczną. W zależności od charakteru rozplanowania wsi występuje duże zróżnicowanie gęstości zabudowy: od układów zwartych do luźno rozciągniętych, gdzie kompleksy zagród usytuowane są w pewnym oddaleniu od siebie, wzdłuż biegnącej osiowo drogi.

Podobnie Drawsko w większości posiada zabudowę historyczną. Zabudowania występujące posiada zabudowę historyczną. Zabudowania występujące w zwartym układzie ulicowym, z dominującym parterowym domem mieszkalnym usytuowanym kalenicowo do drogi, tworzą w miarę jednolity zespół.

Przy głównej ulicy znajdują się budynki Urzędy Gminy (przełom XIX i XX w.) i szkoły (pocz. XX w.), wyróżniające się spośród otaczających je parterowych obiektów. Gmach Urzędu Gminy to typ okazałego pałacu miejskiego, zaprojektowanego na rzucie prostokąta. Elewację frontową 13-osiową, z dużym prostokątnymi oknami, zdobią neoklasycystyczne detale architektoniczne (gzymsy, opaski, płyciny) oraz dodatkowo balkony umieszczone w osi ryzalitów z marmurowymi balustradami z tralkami oraz ozdobnymi wazonami.

Dwukondygnacyjną bryłę wieńczy wysoki dach naczółkowy, dwa trójkondygnacyjne ryzality – dachy namiotowe z ozdobnymi lukarnami. Usytuowane obok siebie bliźniacze dwupiętrowe budynki szkoły o surowych ceglanych elewacjach nakrywa wysoki dach naczółkowy.

Około kilometra na zachód od Drawska jest jedyny w gminie kompleks dworsko-parkowy. W 1910 r. na dawnych fundamentach i części XVIII- wiecznych murów zbudowano skromny, parterowy dwór-leśniczówkę z elewacjami oblicowanymi kamieniami oraz na nowo urządzono park. Po przejściu nadleśnictwa przez polską administrację, rozebrano ogromne budynki obory i stodoły.

Do dziś zachował się dwór, oficyna mieszkalna i budynek gospodarczy. Większą część parku zamieniono na działki ogrodnicze. Pozostało około 3 ha założenia parkowego, w tym około 1 ha terenu zadrzewionego z wartościowymi okazami dębów- pomników przyrody, lip, jesionów oraz modrzewi.

Dziedzictwo kulturowe stanowią również niewielkie wiejskie cmentarze, nierozerwalnie złączone z tutejszym krajobrazem. Zabytkowy cmentarz ewangelicki, założony w XIX w., znajduje się w Kawczynie. Pod ochroną konserwatorską pozostają czynne cmentarze rzymskokatolickie w Drawsku, Chełście, Pęckowie i Piłce oraz dawne cmentarze ewangelicko-augsburskie.